Vandaag honderd jaar geleden… lag de streek rond Roeselare plotseling in het midden van het oorlogsgeweld. De dagboekschrijvers Jules Gits in Izegem, Gustave Vuylsteke in Meulebeke en Leopold Slosse in Rumbeke maakten het van dichtbij mee.
Meer info? Website Schuwe Maandag, DeRedactie.be en erfgoedcel TERF.
Pieter Serrien 
Mijn grootvader Emiel Borry was bij de slachtoffers
“Ook de familie Verschaeve ontsnapte niet aan de vergeldingsmaatregelen van de Duitse troepen. In de tuin van de ouderlijke woning in de Astenstraat 6 te Rumbeke werden de broers Jules en Odiel Verschaeve door de Duitsers geëxecuteerd. Helaas waren dit niet de laatste slachtoffers in het gezin Verschaeve die het leven lieten ten gevolge van de Groote Oorlog. Grootvader van de jongens, Leon Vanbiervliet, bezweek enkele dagen later van angst en gejaagdheid in het oudemannenhuis. Ook de vader van de broers, Constant Verschaeve, overleed aan de gevolgen van deze drieste dag. Hij pleegde op 3 juni 1920 zelfmoord op de plaats waar zijn zonen geëxecuteerd werden. Hij kon het verlies niet verwerken. De geschiedenis van de familie Verschaeve is uitvoerig neergeschreven door Gilbrecht Verschaeve, neef van de gebroeders Jules en Odiel”
Jules en Odiel waren de broers van m´n grootvader. Ze werden geëxecuteerd waar ik later ben opgegroeid. Gilbrecht Verschaeve die dit stuk van onze familiegeschiedenis neergeschreven heeft, was m´n vader.
Met vriendelijke groeten, Dirk Verschaeve