Negen jaar geleden verscheen mijn derde boek Zo was onze oorlog. In die oorlogsgeschiedenis laat ik honderden getuigen van de Tweede Wereldoorlog aan het woord. Op de cover staat een jongetje dat bij de bevrijding van Brugge op 13 september 1944 (vandaag exact 79 jaar geleden) een militair saluut imiteerde. Niemand wist wie hij was, tot vandaag…
Via een lezer kwam ik te weten dat het om een zekere Marc Timmerman ging. Zijn zus Geneviève (°1945) doet zijn verhaal: ‘Dit is mijn broer Marc tijdens de bevrijdingsfeesten in Brugge. Hij is helaas al enkele tientallen jaren geleden overleden. Het verhaal achter de foto begint bij onze vader, André, de statige man die naast Marc staat. Papa was arts en diende aan het begin van de oorlog bij het Belgisch leger. Tijdens de Achttiendaagse Veldtocht in 1940 was hij door de Duitsers beschoten, terwijl dat niet kon volgens het oorlogsrecht. Hij kon niet meer verder door een zware wonde aan zijn heup. Mijn nonkel hielp hem onderduiken zodat hij niet krijgsgevangen gemaakt werd. Hij zou zijn ganse leven oorlogsinvalide blijven, maar ging tijdens de oorlog wel spoedig terug aan het werk. Dankzij de hulp van een Duitse collega kon hij ongestoord in een ziekenhuis werken. Onze familie bood weerstand tegen de Duitse bezetting door allerlei kleine verzetsacties. Zo naaide mama met hulp van een vriendin een legeruniform voor de kleine Marc. Dat kwam goed van pas op 13 september 1944 toen de bevrijders in Brugge arriveerden. Samen met onze vader trok Marc hen tegemoet. Vader in zijn oude uniform en Marc in het zelfgemaakte kostuum met een helmpje dat ze god-weet-waar hadden gevonden. Mijn broer droeg de Belgische driekleur die we de hele oorlog lang thuis verstopt hadden om op het moment van de bevrijding te kunnen bovenhalen.’
© Stadsarchief Brugge – gepubliceerd in Zo was onze oorlog (Manteau, 2014)
Meer? Lees Zo was onze oorlog! Nog steeds verkrijgbaar bij de betere boekenboer!
Pieter Serrien 
Fantastisch dat dit verhaal bij de coverfoto is bovengekomen!
Wat een boeiend verhaal!
En dat één foto dit verleden weer aan het licht kan brengen!
Want is een beetje een race tegen de tijd, binnenkort zijn de directe banden met ons, nog niet zo verre verleden helemaal uitgewist.
Daarom ben ik steeds blij, dat iemand de moeite neemt om dit verleden, uit onze contreien, uit de plooien en nevels van de tijd zichtbaar te maken en op te tekenen!
Prachtig toch dit verhaal, niet ! 👌 Pieter, spijtig dat je me niet aagesproken heb bij de voorbereiding van dit boek want ik kon je uit eerste hand de belevenissen van mijn vader, moeder, zijn en haar 2 broers, een aangetrouwde oom en andere familieleden meegeven. Allen zeer merkwaardige verhalen. Groeten, Guy. 🤝
Indrukwekkend!