Waarom herdenken wij de bloedigste aanslag uit onze geschiedenis niet?

Via deze link vind je meer info over het boek

& via deze over de V2-inslag op Cinema Rex

Opiniestuk verschenen op 16 december 2016 in GVA, Apache, MO, Historiek.net en Mirari.

elke-dag-angst-coverZaterdag 16 december 1944. Het was 15u23 toen een gigantische knal door Antwerpen weerklonk. De stad leefde al twee maanden onder angstwekkende oorlogsgeluiden. Elke dag, soms zelfs elk uur, viel er wel ergens een Duitse V1 – “vliegende bom” – of een V2-raket. In de zes maanden onder de V-terreur (van oktober 1944 tot en met maart 1945) zouden er bijna 6000 neerstorten in de Antwerpse provincie, wat neerkomt op ongeveer 36 per dag. Alleen al in Antwerpen en haar randgemeentes vielen 4229 doden: een dodelijke ratio van 25 doden per dag. In heel België kostte de V-bommenterreur aan meer dan 8000 mensen het leven en werden er bijna 9000 inslagen geteld. Wat er die zaterdag 16 december gebeurde in het hartje van Antwerpen was daarvan het bloedige dieptepunt: een V2 trof de overvolle cinemazaal Rex.

567 mensen stierven onder het puin van de Rex, allen slachtoffers van blinde terreur. Onder hen maar liefst 296 geallieerde soldaten, ver weg van huis gestorven tijdens een namiddagje uit. 291 andere bioscoopgangers werden met vaak ernstige verwondingen uit het puin gehaald. De bominslag op de Antwerpse Cinema Rex was de dodelijkste van de hele Tweede Wereldoorlog. Tot de Golfoorlog in de jaren negentig bleef hij zelfs de dodelijkste bomaanslag uit de wereldgeschiedenis. Hoe komt het dan dat we er nooit bij stilstaan? Waarom herdenken we de bloedigste aanslag uit de Europese geschiedenis niet?

Hieronder kan je kijken naar een korte reportage over de inslag in de Rex.

Lees verder

Toespraak herdenking V-bommen op Antwerpen 3 september 2016

Op 3 september werd ik uitgenodigd om te spreken op de herdenkingsplechtigheid aan het monument voor de slachtoffers van de V-terreur in Antwerpen. Hieronder vind je de uitgeschreven toespraak. Voor het eerst las ik voor uit mijn nieuwe boek Elke dag angst, dat op 21 september 2016 verschijnt.

Wil je meer weten over mijn nieuwe boek Elke dag angst, waarin de getuigen van de V-terreur een stem krijgen, klik dan op deze link.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Lees verder

‘Een kind dat zingt’ – Herdenking bombardement op Mortsel 2016

Het was dit jaar opnieuw een bijzondere herdenking. Voor het eerst was de Duitse ambassadeur Rüdiger Lüdeking aanwezig en voor het eerst sinds lang beklom  een getuige het sprekerspodium om over haar verdriet te vertellen.

(c) Hugo Vermeirsch

Meer info over mijn boek Tranen over Mortsel, vind je via deze link.

In de pers:

Mijn toespraak kan je hieronder lezen.

Lees verder

70 jaar geleden: Atoombom op Hiroshima

Een bom, een flits, een onbeschrijflijke hitte en 237.000 doden.

6 augustus 1945 was een van de donkerste pagina’s uit onze geschiedenis. Na maandenlange terreurbombardementen die honderdduizenden Japanse burgerdoden eisten, besloot de Amerikaanse overheid – ondanks massaal protest van onder meer de wetenschappers die de bommen hadden uitgevonden – om de Japanse stad te vernietigen met een atoombom. Drie dagen later volgde een tweede aanval en werd ook Nagasaki met de grond gelijk gemaakt.

hiroshima_child

Lees verder

Opinie: Wij herdenken wel massaal, maar niet in de media

‘Opvallend hoe schraal de Tweede Wereldoorlog herdacht wordt in dit land’, titelt het opiniestuk van Bart Eeckhout in De Morgen​. Hij heeft gelijk: De boekenwinkels puilen misschien wel uit van de WO2-literatuur, maar herdenken doen we maar zelden met z’n allen. Toch moet ik hem ook tegenspreken: het is niet omdat er in de pers en van op de politieke spreekbanken maar weinig wordt herdacht, dat we er niet mee bezig zijn. Op 10 mei 2015 – 75 jaar na het begin van WO2 – zal er meer te doen zijn op gemeentepleinen, in heemkundige kringen, in woonkamers en klaslokalen, daar wordt er wel herdacht, en gepraat…

Lees verder

5 april 2015: Mijn herdenkingstoespraak over het bombardement op Mortsel

Gisteren was Mortsel weer eventjes stil. We herdachten het bombardement op het stadje, in 1943, dat 936 slachtoffers eiste. De zwaarste luchtaanval uit onze geschiedenis, dit jaar voor de 72ste keer herdacht. De burgemeester sprak meer dan honderd mensen, jong en oud, toe in een emotionele speech. Daarna volgde de vertegenwoordigers van de Amerikaanse en de Duitse ambassades. Beide spraken in het Nederlands, beide brachten een vredewens en uitten bijzonder veel respect voor de getuigen. Zoals elk jaar mocht ik afsluiten met een toespraak over mijn boek Tranen over Mortsel. Het werd een intens moment. Hieronder kan je de integrale toespraak lezen. 11047873_485563881597207_3889006635983839476_n Lees verder

Herdenking 5 april 2015

11059202_634611196683445_2679810194830421461_n

Dit jaar herdenken we het bombardement een dag eerder.

Op zaterdag 4 april is iedereen welkom om de 936 dodelijke slachtoffers van het bombardement van 5 april 1943 te herdenken.

Om 10u is er een herdenkingsmis in de Heilig-Kruiskerk. Om 11u30 volgt er een herdenkingsplechtigheid op het ereperk van Mortsel-Dorp in aanwezigheid van prominente gasten en heel wat getuigen.

Om 14u start er een fietstocht langs de belangrijkste plaatsen van de luchtaanval 72 jaar geleden. Wil je mee fietsen? Contacteer dan pieter.serrien@gmail.com

Meer info vind je op de Facebookuitnodiging: deze link.

The week after: is het goed dat we massaal herdenken?

Exact één week geleden was het 11 november 1914.

De laatste drie maanden kreeg de Eerste Wereldoorlog eindelijk de volle aandacht die hij verdiende. Ik zeg ‘eindelijk’ want de Groote Oorlog heeft lang moeten vechten voor een plaatsje in onze collectieve geheugen. Je zou de met oorlogsboeken volgeladen boekhandels cynisch kunnen betreden, zeggende dat het een verzadiging is, dat er nu plots wel erg veel geschreven wordt over de Eerste Wereldoorlog en dat de auteurs dit doen om mee op de kar te springen en zo ook een aardig centje bij te verdienen. Maar beste cynici, ik zal jullie moeten teleurstellen: boeken schrijf je niet om er geld mee te verdienen. Dat het in diezelfde voorbije weken bijzonder slecht gaat in de boekenwereld, met ontslagen en verdwijnen van waardevolle uitgeverijen, doet pijn. Dat sommige knappe kleinschalige herdenkingsinitiatieven verdrongen worden door de massa-evenementen en grote musea, is jammer.

De overvloed mogen we niet verwijten aan het feit dat vandaag bijna elke auteur, elke gemeente en elke heemkundige kring iets doet met de Eerste Wereldoorlog.

Integendeel, die volgeladen boekhandels zijn het resultaat van jarenlang en devoot onderzoek, dat vooral door lokale specialisten is gevoerd. We mogen trots zijn op ons land. We zijn er in geslaagd om de honderdste herdenking van de Eerste Wereldoorlog aan te grijpen om een broodnodig historiografisch inhaalmanoeuvre te doen.

Waarom moeten we de massale herdenking dan toejuichen? Net omdat er zoveel aandacht is.

Lees verder