Terug naar het overzicht van V-inslagen
Door de dodelijke aanslag op de Rex (meer info) dezelfde dag werd de op twee na bloedigste V-inslag in Antwerpen helemaal vergeten: om 17u05 stortte een V2-raket neer op het flatgebouw in de Twee Netenstraat op den Dam. Er vielen maar liefst 71 doden. 84 mensen waren gewond. Vandaag is er aan de ingang tot het binnenplein van het flatgebouw een herdenkingsplaat te zien.
‘Moeizaam kroop ik recht’, vertelt Wim Dobbeleers (°1931) over de V2-inslag op het flatgebouw waar hij met zijn ouders, broers en zusjes woonde. ‘Mijn rug en mijn dijen deden veel pijn, maar wat erger was, was dat we helemaal niets niets wisten over mijn zussen en broer. Het was al donker. Uit vele ramen van het flatgebouw sloegen akelige vlammen naar buiten, terwijl huilende en bloedende mensen de straat op liepen. Sommigen waren zwaargewond, anderen liepen in paniek weg met brandende kleren om het lijf.’
Na wat te bekomen, ontdekten ze tot hun verschrikking dat de twee zusjes niet thuiskwamen: ‘Het was bang afwachten. Heel de nacht liepen mijn ouders de ziekenhuizen af in de hoop mijn twee zusjes ergens levend terug te vinden. Misschien waren ze door de hulpdiensten gevonden en naar een ziekenhuis gebracht. Ze gingen ook in de kerk kijken, waar de doden voorlopig werden ondergebracht. In het overvolle dodenhuisje lagen ze evenmin.’
Pas drie dagen later vonden ze iets: ‘Ze werden verhakkeld en verscheurd van onder de brokstukken gehaald. Weer momenten waarop diepe wonden bij mijn zwaar beproefde ouders werden opengereten. Daar stonden we: geen huis meer, geen bed om in te slapen en twee kinderen verloren. Ik verloor mijn twee speelkameraadjes. Ze hadden juist in mei hun plechtige communie gedaan.’
Met dank aan Wim en Dirk Dobbeleers. Wil je samen met hen een wandeling maken door het Antwerpen van de V-bommen? Klik dan hier voor meer info.
Pieter Serrien 
12 december 1944 is de moeder van mijn echtgenoot op haar fiets omgekomen door een V2 in Deurne.
Ik ben Maria Windelinckx,wij woonden in het flatgebouw in de Twee nethenstraat,Ik was toen 2 jaar oud.
We zaten met zes personen in de woonkamer,Mijn vader,moeder,grootmoeder ,grootvader en tante,en bespraken naar het schijnt wat vooreer in de Rex was gebeurd,toen de V 2 bij ons insloeg.Mijn vader,grotouders en tante waren dood,mijn moeder en ik hebben het overleefd.Mij hebben ze naar het ziekenhuis gebracht,en mij moeder door canadezen uit het puin gehaald,ik zat naar het schijnt onder de tafel,en heb het zo overleefd.Mijn moeder was in verwachting en 7 maanden later is mijn broer geboren.
Ik kan er mij niets van herrineren,maar het is voor mij nog steeds een groot verdriet.
ik heb nog hee wat liggen van mijn grootouders en moeder die toen een jong meisje was , woonden en nog heel wat vanb onze familie in de dijlestraat , heb doodskaartje van een moder en dochter , vriendinnetje van mij n moder toen en ook de broer van de moder in bezit ook , alle drie dodelijke slachtoffers van het bombardement twee netenstraat , in mij jeugd speelden we op straat als ik bij mij grootmoeder was en soms in de binnekoer van de woonblok mer vriedinnetjes , en ook het monument bekijkende , vele verhalen 1ste , 2de wereldoorlog en ook van het bombardement met mij destijds schoonvader ernsig gewond , stukken schrapnel in zijn schedel en schoonmoeder een van de 4 als ik me goed herinner kinderen die uen lang bedolven onder piun in school mortsel lag , de gevolgen psychisch ook blijven levenslang in het achtehoofd zitten , merkte ik ook bij mij n schoonvader heel erg en de beelden die hij zag want nog bij bewustzijn als ie op platte wagen door moirtsel centrum zwaar verwond naar st jozef ziekenhuis , enfin ik ben wel content dat ik alle verhalen van mijn familie , van mijn opa en oma moders kant aanhoord heb , postkaarten van opruim ieper , in duitland door mijn opa aan oma verstuurd , vluchtelingenkamp nunspeet barak de witte waar mijn oma einde oorlog terechtkwam om;terug in belgie grens over te mogen , etc etc na in nl voor veiligheid door haar lievelings broer jom in triest als 18 jarige om werk in NL te kunnen krijgen geruime tijd , 1 ste wereldoorlog dat en ook verhalen 2de wereldoorlog en nog steeds toen ook op den dam dijlestr wonende , en ook die van mijn schoonvader over bombardement mortsel , wiitee brigade als jongeman een tijd bijgeweest en waar die ter voedsel oa voor stonden in hove achter mortsel waar rantsoen bonnen vaak verdwenen enkel in de handen van colladorateurs met de duitsers etc , in elk geval groetjes mevrouw