Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

‘Een boeiend, vlot lezend en erg waardevol boek’ – www.vhl-alumni.be

‘Originele aanpak. Meeslepend verhaal. Erg verrijkend.’  – Shrapnel (Western Front Association)

Korte inhoud

Toen het Duitse leger in mei 1940 België binnenviel, kregen 300.000 jonge mannen het bevel zo snel mogelijk naar het westen van het land te vluchten. De Belgische overheid wilde hen uit handen van de vijand houden en reservesoldaten van hen maken. In de chaos van de blitzkrieg sprongen de jongens op de fiets of in de trein. Ze belandden in Frankrijk, de meesten waren nooit zo ver van huis geweest. De helft kwam niet verder dan de Somme, de anderen werden in treinen naar het zuiden gezet. Franse schoonheden, lekkere wijn en de1526729_666777066800191_6773037253940673328_n zomerzon stonden er in schril contrast met verveling, honger en bittere heimwee. Soldaat werden ze nooit. Gefascineerd door de roadtrip van deze jongens springen drie jonge historici (Karel Strobbe, Hans Boers en Pieter Serrien) 75 jaar later op de fiets om de reis over te doen. Op hun beurt dwalen ze door België, Noord-Frankrijk en de Franse Midi. Aan de hand van tientallen getuigenissen brengen ze het vergeten oorlogsavontuur van een generatie opnieuw tot leven.

Voorproefjes:

Reacties

Recensie:
“Met Van onze jongens geen nieuws zal er eindelijk een publicatie beschikbaar zijn voor een breed publiek over deze tragedie in 1940. De zogenaamde CRAB’S – het waren meestal minderjarige jongeren – begonnen aan een avontuur ver van hun woonplaats door de Belgische overheid gedwongen naar Frankrijk te trekken.” – Jean Put, Heemkunde Beverlo

Lezingenreeks

wpg-van-onze-jongens-flyer

Kopen?

Standaard Boekhandel, Bol.com, CosmoxBeslist.nl

Meer info?

Overzicht van de hoofdpersonages

Korte geschiedenis van de CRAB’s

Foto’s van onze reis

Persbericht Van onze jongens geen nieuws

Facebookpagina van het boek

Wpg 

van onze jongens volledig cover zonder paskruisen

Advertenties

5 gedachten over “Van onze jongens geen nieuws

  1. Mijn vader zaliger was ook een CRAB. Hij heeft een dagboek bijgehouden, dat evenwel op jammerlijke wijze door zijn moeder in de jaren 70 bij het groot huisvuil is gezet!!!! Vader heeft me wel redelijk vaak over zijn “vlucht” gesproken. In de jaren 80 is hij met vakantie een aantal dorpen en steden gaan bezoeken in het zuiden van Frankrijk. Montélimar deed bij hem vele herinneringen losweken. Nadien is hij bij de weerstand gegaan.
    Graag wil ik je boek lezen over de Crabs. Hou me op hoogte.

  2. mijn vader is ook samen met vrienden op de fiets naar Frankrijk gereden. Na de oorlog werd hij dan toch opgeroepen om zijn dienstplicht alsnog te vervullen.Die opleiding kregen ze in Ierland gedurende 9 maanden. Ze wisten niet op voorhand waar en hoe lang ….

  3. Mijn vader Edmond Dubelloy, van Zottegem was ook een CRAB, die uiteindelijk in de Langedoc Rousillion verbleef. Een vriend CRAB, zekere Gustave uit de streek van Herzele is er blijven hangen in Cignac, LR, waar hij trouwde met een plaatselijke en wijnboer werd. Als wij hem later bezochten kreeg hij altijd een zak Appelterre pijptoebak als remedie tegen het heimwee.Mijn vader sprak heel snel het dialect van Fernandel om aan brood te komen. Hij is later opgehaald door de brandweer van Zottegem.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s