Elbert de Leeuw is in de literatuur vooral bekend onder zijn gelatiniseerde humanistische naam Elbertus Leoninus (Zaltbommel, circa 1520): Hij was een van de grondleggers van de Pacificatie van Gent, Gelders kanselier en belangrijk staats politicus. In die hoedanigheid was hij een van de belangrijkste gematigde politici van de Verenigde Nederlanden, de zogenaamde neutralisten, en zou deze positie aanhouden in de Staten-Generaal.
Zie Het verloren land, p. 110, 111, 145, 152, 166, 210, 212, 222, 238, 343, 350, 420, 558.
