2013

Collage Serrien

Terwijl 2014 alles heeft om een historische jaar te worden, deed 2013 het alvast voor. Tijd voor een scherpe terugblik aan de hand van enkele sprekende beelden. Voor mij was het een productief jaar. In maart kwam de volledige hernieuwde editie van Tranen over Mortsel uit, ter ere van de zeventigste herdenking van het bombardement van 5 april 1943. Dit in een jaar waar onmenselijke rampen plaatsvonden in onder andere de Filipijnen, Lampedusa, Bangladesh en Damascus. Begin oktober verscheen mijn tweede boek Oorlogsdagen. Daarin nemen 32 dagboekschrijvers de lezers mee naar het leven in bezet gebied tijdens de Eerste Wereldoorlog. Er waren het laatste jaar heel wat oorlogsdagen in onder andere Syrië, Mali, CAR en Egypte. Mijn boeken waren in 2013 pijnlijk actueel, de verhalen van zeventig en honderd jaar geleden droevig herkenbaar.

Het laatste jaar heb ik vaak Tranen over Mortsel gezien. 2013 was bijzonder bloedig en net zoals zeventig jaar geleden werden mensen het slachtoffer van rampen die ze zelf niet veroorzaakt hadden. Er vielen tranen over de Filipijnen waar de tyfoon Haiyan meer dan 7000 mensen doodde. Een storm die een land vernietigde, terwijl de wereld vanuit de klimaatconferentie in Warshau beschaamd de andere kant opkeek. De beelden van de verwoeste wijken leken op Mortsel zeventig jaar geleden.

© Pieter Serrien
Haiyan – Mortsel © Pieter Serrien – Foto’s links: http://www.chinasmack.com & busunhaps.com – Foto’s rechts: Mortsel 5 april 1943

Met de instorting van de Rana Plazafabriek in Bangladesh werd duidelijk wat onze westers kapitalisme met de wereld doet. Onze goedkope kleding kostte het leven aan zeker 1129 mensen. Het deed me denken aan het drama in de Sint-Vincentiusschool op 5 april, toen één bom 103 kinderen van het leven beroofde, gevangen onder het puin, gestikt of verpletterd.

Bangladesh Mortsel © Pieter Serrien
Bangladesh Mortsel © Pieter Serrien – foto’s links: Metro.us & bangladeshtragedy.wordpress.com – Foto’s rechts: Mortsel Sint-Vinentiusschool 5 april 1943

Nabij het Italiaanse eiland Lampedusa verdronken een driehonderdtal mensen omdat ze het rijke Europa wilden bereiken. De Arabische winter deed hen hopen op een nieuwe kans op het beloofde continent, maar wij wilden hen niet. De eilandbewoners schreeuwden over het onrecht dat de vluchtelingen werd aangedaan. De eindeloze aanvoer van lijken deed me denken aan Mortsel, waar meer dan honderd mensen nooit geïdentificeerd konden worden.

Lampedusa Mortsel © Pieter Serrien - Foto's links:
Lampedusa Mortsel © Pieter Serrien – Foto’s links: telegraph.co.uk & spiegel.de – Foto’s rechts: Mortsel 5 april 1943

De Syriërs beleefden de langste oorlogsdagen. De wereld deed even zijn ogen open toen de bevolking letterlijk stikte in de aanvallen van hun regering, maar daar bleef het bij. Tijdens de gifgasaanval op de buitenwijken van Damascus stierven meer dan duizend mensen, waaronder amper een vijftigtal rebellen en naar schatting vierhonderd kinderen. Op 5 april 1943 vielen er in Mortsel bijna evenveel doden en daarbij waren 209 kinderen. Zij zijn altijd het eerste slachtoffer van oorlog.

Syrië Mortsel © Pieter Serrien - Foto's links: washingtonpost.com & mato48.com
Syrië Mortsel © Pieter Serrien – Foto’s links: washingtonpost.com & mato48.com – Foto’s rechts: Mortsel 5 april 1943

5 april was in 2013 actueel. Ik zou jammer genoeg nog tientallen versies van Tranen over Mortsel kunnen schrijven. Hopelijk is de honderdste verjaardag van het begin van WOI de enige reden om Oorlogsdagen in 2014 actueel te noemen…

Advertisements

Een gedachte over “2013

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s